Ας είμαστε ευγνώμονες

 

WP_LINOS_003Γράφει ο Λίνος Κουντουράς

Απίστευτο το τι συμβαίνει με τους μετανάστες σε κάποιους Δήμους, όπως της Λέσβου και της Χίου, που βιώσαμε φέτος, αλλά και πέρυσι στις διακοπές μας.

Ειδικά πέρυσι η κατάσταση ήταν σχεδόν εκτός ελέγχου. Χιλιάδες πρόσφυγες στο Λιμάνι ξαπλωμένοι καταγής, με τα μωρά τους να κοιμούνται πάνω σε κομμάτια από χαρτοκιβώτια, μέσα στον ήλιο του καταμεσήμερου.

Άλλοι έρχονταν περπατώντας 40 και πλέον χιλιόμετρα στην καυτερή άσφαλτο και την αφόρητη ζέστη. Αξιοθαύμαστοι οι Μυτιληνιοί προσπαθούσαν να βοηθήσουν όσο μπορούσαν με φαγητό και αποδεχόμενοι όσες δυσκολίες προέκυπταν από τη ξαφνική επέλαση τόσων ξένων, λέγοντας: «Και οι δικοί μας το 22 ήρθαν με όσα φορούσαν και μια εικόνα στο χέρι.

Έχουμε υποχρέωση να βοηθήσουμε στη μνήμη των προγόνων μας».

Το Κράτος βέβαια ως συνήθως στο περίμενε. Πολλά λόγια, πολλές συσκέψεις, και πολλά πήγαινε – έλα, χωρίς ουσιαστικό άμεσο αποτέλεσμα. Στην αρχή μάλιστα όποιος τολμούσε να πάρει καθ’ οδόν μια οικογένεια στο αυτοκίνητο για να βοηθήσει, συλλαμβάνονταν ως διακινητής !

Σιγά – σιγά το κύμα μεταναστών μειώθηκε, το Κράτος οργανώθηκε κάπως και μπήκε κάποια τάξη. Βέβαια στο πλαίσιο των συνηθισμένων, όπου κατά το γνωστό ανέκδοτο …
«Κόλαση είναι εκεί όπου όλα είναι οργανωμένα από τους Έλληνες». Γιατί τώρα έχουν εγκλωβίσει υπεράριθμους σε στρατόπεδα με τρίμετρους φράχτες και κοφτερά συρματοπλέγματα, με χωριστά τους ανήλικους από τους λοιπούς.

Για καμιά 20αριά μέρες εγκλεισμό μιλάει η απόφαση, ενώ στην πραγματικότητα μένουν έγκλειστοι έως και πέραν των 6 μηνών. Το αποτέλεσμα είναι να δημιουργούνται εντάσεις ξυλοδαρμοί και τραυματισμοί, ενώ σημειώνονται και μικροεγκλήματα από περιφερόμενους. Ο κόσμος πλέον απηύδησε και δεν τους θέλει πια.

Εμείς πρέπει να αισθανόμαστε ευγνώμονες που δεν μας άγγιξε ακόμα το πρόβλημα των χιλιάδων μεταναστών, όπως το ζούνε άλλοι Δημότες. Πρέπει όμως και ως Φιλαδελφειώτες, απόγονοι προσφύγων, που έφτασαν στην Ελλάδα με ό,τι φορούσαν και μια εικονίτσα στο χέρι, χάνοντας περιουσίες και συγγενείς, να λυπηθούμε όλους αυτούς τους ξεριζωμένους. Τις οικογένειες – θύματα των ανηλεών βομβαρδισμών για τα συμφέροντα όσων πολυεθνικών καταδυναστεύουν και εμάς.

Γι’ αυτό ας συνεργαστούμε οι Μικρασιατικές οργανώσεις και σύλλογοι, για να πιέσουμε τις Κυβερνήσεις, ώστε να σταματήσει επιτέλους αυτό το δράμα. .

.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s