ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΟΙ… ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

11214047_1011276312270611_1005725841175524340_n

Γράφει ο Χρήστος Τριανταφύλλου

(Διευθυντής Εκδόσεων “Περίπλους” – Πρόεδρος Συνδέσμου Μικρασιατών Ν.Φ – Ν.Χ)

Οι αντιδράσεις για την φοίτηση των παιδιών των πρόσφατων προσφύγων στα σχολεία, όταν προέρχονται από εκείνους των οποίων οι παππούδες και οι γονείς ήταν κι αυτοί Μικρασιάτες, Πόντιοι, Σμυρνιοί, Καππαδόκες πρόσφυγες είναι, τουλάχιστον με την κοινή λογική, ανεξήγητες.

Δεν πάνε πολλά χρόνια που και εμάς έτσι μας φώναζαν: «Φωτιά στους τουρκόσπορους πρόσφυγες» ακουγόταν τον Νοέμβριο του 1923 σε συλλαλητήριο στους στύλους του Ολυμπίου Διός.

Στις γειτονιές η βρισιά «τουρκόσπορος» μαζί με σωρό ανάλογες βρισιές, όπως «σκατοουγλούδες» ή «παληοαούτηδες».

Ακόμα και πλεονεκτήματά μας, πχ. το ότι είμαστε καθαροί κατάντησε βρισιά κι αυτό, ώστε το «παστρικιά» να γίνει συνώνυμο της πόρνης!

Το συναίσθημα αυτό περιγράφεται από τον Π. Κανελλόπουλο: «Μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού, που από το 1915 είχε διχασθεί δεν αντίκρισε τους πρόσφυγες με συμπάθεια, όταν τα αδυσώπητα κύματα της ιστορίας τους έριξαν πάνω στους βράχους της Ελλάδας. Δεν υπήρξε συμπάθεια, δεν υπήρξε απάθεια, υπήρξε αντιπάθεια.».

Τα χρόνια πέρασαν και «η προσφυγική αγέλη», όπως μας αποκαλούσε από την στήλη του στην «Καθημερινή» ο ιδρυτής της Γεώργιος Βλάχος, μέσα από μύριους κόπους και βάσανα διέπρεψε, σε πολλές περιπτώσεις κυριάρχησε, στην οικονομική, επιστημονική, καλλιτεχνική και κοινωνική ζωή της χώρας.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται σήμερα, κατά την συνήθειά της και εμείς καλούμαστε να λάβουμε θέση:

Θα γίνουμε σαν τους τότε υβριστές μας ή σαν τους άλλους που μας αγκάλιασαν και μας βοήθησαν;

Διότι υπήρξαν και τέτοιοι πολλοί.

Με άλλα λόγια, αν τα παιδιά των σημερινών προσφύγων πάνε σχολείο θα γίνουν το πιθανότερο κι αυτά αύριο επιστήμονες, επιχειρηματίες, καλλιτέχνες και θα συντελέσουν στην άνοδο της κοινωνίας μας. Αν δεν πάνε, μιας και όλα είναι θέμα παιδείας, θα ακολουθήσουν, πάρα πολλοί, τον δρόμο της παραβατικότητας και θα ζήσουν, πιθανόν ανάμεσά μας, την ζωή από την άθλια πλευρά της.

Μάλλον ο ιστορικός ρόλος που καλούμαστε για άλλη μια φορά να παίξουμε είναι πολύ σημαντικός!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s