Ένας πένθιμος θεατρικός μονόλογος…από τον Γιάννη Βούρο

maskes

Ο Δήμαρχός μας κ. Γιάννης Βούρος, αδυνατώντας προφανώς να βγει από το πετσί του ρόλου του ως ηθοποιός και να μπει σε εκείνο του Δημάρχου, εξαπέλυσε στο Δημοτικό Συμβούλιο την Δευτέρα 21/10/2019 ένα ηρωικό και πένθιμο θεατρικό μονόλογο, όχι για τον χαμένο Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας που θα ήταν κι επίκαιρο, αλλά για να κάνει τους δημότες του, ιδίως δε στους αντιπάλους του, ένα μάθημα δημοκρατίας και ήθους.

Ο κ. Βούρος σε αυτό το μονόλογο μεταξύ άλλων είπε:

«…Ας αναλογιστούμε τις ευθύνες που έχουμε απέναντι στην ποιότητα των πολιτών, στην ποιότητα των κατοίκων της πόλης και ας προσπαθήσουμε να εναγωνιστούμε με αυτή.

Θεωρώ καθήκον πρώτιστο να αντιπαρατιθέμεθα με επιχειρήματα, επιχειρήματα που έχουν πολιτική βάση και πολιτικό στόχο, αλλά σε καμία περίπτωση δεν προσβάλλουν ή συκοφαντούν, να υβρίζουν και να ψεύδονται.

Σε αυτή την βάση θα ήθελα να επανέλθω και να παρακαλέσω για άλλη μία φορά να αποφύγουμε σε ότι έχει σχέση την προσβολή προσωπικοτήτων και χαρακτήρων. Είμαστε εδώ για να λύσουμε θέματα που χρονίζουν και δεν αναφέρομαι μόνο στην προηγούμενη Δημοτική αρχή, άλλωστε την διάθεση μου την έχω δείξει και σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις που έχω κάνει με τον κ. Βασιλόπουλο… ».

Καλά και άγια αυτά που είπε ο κ. Δήμαρχος και προσυπογράφουμε, μόνο που για τον ίδιο είναι κόντρα-ρόλος.  Δεν πάει πολύς καιρός, για την πρόσφατη προεκλογική εκστρατεία του πρόκειται,  που πολεμούσε τους αντιπάλους του  χρησιμοποιώντας  ομοφοβικές προσβολές, συκοφαντίες και ύβρεις, χωρίς αιδώ και τύψεις. Τα ξέχασε αυτά;  Τότε «η ευθύνη απέναντι στην ποιότητα των πολιτών, στην ποιότητα των κατοίκων της πόλης» (τι να σημαίνει άραγε αυτή η ελληνικούρα;) είχε πάει έναν μικρό περίπατο;  

Και τώρα που θέλει να παίξει το Δήμαρχο θα πρέπει όλοι να παρακολουθούν με κατάνυξη και σιγή χωρίς δημοσιεύματα που να βγάζουν στο φως τα πραγματικά προβλήματα της πόλης, που ο ίδιος πρέπει να λύσει!  Γιατί ο  Δήμαρχος κ. Γιάννης Βούρος δεν είναι ταγμένος για αυτά τα περιφερειακά πράγματα, αλλά για τα μεγάλα, τα παγκόσμια όπως η διεθνής πολιτική. Είπε στη συνέχεια:

«… Ας αναλογιστούμε τα κύματα των προσφύγων και την αναστάτωση που έχει προκύψει από την εισβολή της Τουρκίας στην Συρία. Ας αναλογιστούμε ότι έχουμε έναν Πλανητάρχη με εισαγωγικά και χωρίς εισαγωγικά που τείνει να γίνει λίαν επικίνδυνος. Ας αναλογιστούμε εν πάση περιπτώσει το οτιδήποτε συμβαίνει στον πλανήτη και έχει άμεση επίπτωση στην χώρα μας… »

Πάλι εκ των υστέρων θυμήθηκε ο κ. Βούρος τις επιπτώσεις της χώρας μας από την πολιτική των ξένων, και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ούτε σκέφτηκε αν εκείνοι χρειάζονται ή δεν χρειάζονται εισαγωγικά σαν τον Πλανητάρχη. Την ευτυχία που προκάλεσαν στην Ελλάδα και στους Έλληνες τα μνημόνια δεν την σκέφτηκε επίσης καν όταν σαν Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, τα υπέγραφε με τόση άνεση, πλαισιώνοντας την υπογραφή του με χαριτολογήματα του τύπου «ρίχναμε ζαριές έτσι κι αλλιώς».

Για το τέλος μας επιφύλασσε την υπεράσπιση του συνταγματικού του δικαιώματος να είναι και να παραμένει ηθοποιός. Ιδού και το ανεκδιήγητο επιχείρημα: «η έξοδος του αιρετού από τον επαγγελματικό βίο αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για την ενασχόληση με τα κοινά ικανών και ειδικά σε ηγετικό ρόλο». Με άλλα λόγια δηλαδή, αν πει να φύγει ο κ. Βούρος από τη θεατρική σκηνή, πάει το θέατρο, καταστράφηκε! Δεν υπάρχουν άλλοι ηθοποιοί, νεώτεροι  -δεν λέω ικανότεροι- να τον αναπληρώσουν στα βαθυτάτων νοημάτων θεατρικά έργα και σίριαλς στα οποία μετέχει. Κι ωραία ο ικανός για τα κοινά και για ηγετικό ρόλο, όπως διατείνεται πως είναι ο ίδιος, να μη λείψει από το θέατρο. Να λείψει όμως ο Δήμαρχος από το Δήμο; Γιατί αν θα πρέπει να λείπει από το Δήμο για πρόβες, να λείπει για παραστάσεις, να κουράζεται από τις ερμηνείες του, να πηγαίνει για ύπνο τα ξημερώματα όπως κάνουν οι ηθοποιοί, τι δυνάμεις θα του μένουν για το Δήμο; Ειδικά όταν πλέον δεν βρίσκεται στην πρώτη του νεότητα.

Εμείς ως Αναγέννηση θα του πούμε το εξής:

Mε τις ιδεολογικές αερολογίες ένθεν κακείθεν, και τα προοδευτικά ή μη μέτωπα κοντεύουμε να ξεχάσουμε ποια είναι η πραγματική δουλειά και ευθύνη ενός δημάρχου. Δεν ψηφίζουμε Δήμαρχο για να μας προκύψει πρωταγωνιστής σε μία θεατρική παράσταση.

Δεν μας νοιάζει αν ο εκάστοτε δήμαρχος έχει άποψη, αλλά κατά πόσο με διακριτικότητα απέναντι στις ποικίλες αντιλήψεις των πολιτών κάνει εκείνο που πρέπει, χωρίς να ανοίγει μέτωπα, αλλά βρίσκοντας οραματικές υποτείνουσες και δημιουργικούς κοινούς τόπους. Δεν τον ψηφίζουμε να μας «γανώσει» στη διαφώτιση, να πλασάρει μπαγιάτικο προοδευτιλίκι ή συντηρητισμό, αλλά να κάνει αποτελεσματική εργασία σε βάθος πάνω στο σώμα της υπαρκτής πόλης. Να λύσει ευφυώς καίρια προβλήματα καθημερινότητας, να εφαρμόζει νέες τεχνολογίες, να αξιοποιεί τους καλύτερους, να πασκίζει για μια πόλη του μέλλοντος. Κι αφού δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να είναι ένας μεγαλοπρεπής Γαλέριος, ή Περικλής, καλύτερα να μην κάνει και τον εγχώριο Σουσλόφ σε κακέκτυπο.

Ποσώς μας ενδιαφέρει η ιδεολογία ενός δημάρχου, αλλά το πόσο μπορεί, ή έχει εργαστεί για την όντως πόλη. Καλός ο αέρας που αλλάζει, ή δεν αλλάζει, αλλά υπάρχει και η ζώσα, ή πάσχουσα πολιτεία.

Με δική του απόφαση έβαλε υποψηφιότητα, γνώριζε τις υποχρεώσεις του (πιστεύουμε), δεν τον έβαλε κανένας με το ζόρι… εκτός και αν έγινε με το ζόρι για άλλους λόγους…

1 thought on “Ένας πένθιμος θεατρικός μονόλογος…από τον Γιάννη Βούρο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s