Όρια στα παιδιά. Τι είναι και τι δεν είναι όριο;

Γράφει η Στελίνα Αντουλινάκη – Ψυχολόγος, MSc Παιδοψυχολόγος

Τα όρια στα παιδιά είναι οι κανόνες συμπεριφοράς που θέτουν οι γονείς με σκοπό να δημιουργήσουν μια σχέση εμπιστοσύνης και συνεργασίας με το παιδί τους. Αυτά τίθενται ανάλογα με το αναπτυξιακό του στάδιο και προσαρμόζονται σύμφωνα με το χαρακτήρα του. Ωστόσο, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στη χρήση τους!

Είναι γνωστό, πως τα όρια πρέπει να είναι ξεκάθαρα, σαφή και κατανοητά. Στα μικρά παιδιά ο λόγος πρέπει να είναι απλός, λιτός, ενώ στα μεγαλύτερα όπως στους εφήβους πρέπει να υπάρχει συζήτηση, προσαρμογή και κατανόηση. Δεν είναι εφικτό οι γονείς να έχουν τις ίδιες προσδοκίες από ένα παιδί 3 ετών και ένα 17 ετών. Ταυτόχρονα, οι γονείς χρειάζεται να εξηγούν το «γιατί». Αν πουν στο παιδί να κάνει κάτι χωρίς να του εξηγήσουν και να του δώσουν να καταλάβει το λόγο, δεν θα έχει αποτέλεσμα! Φράσεις με αναφορές στο παρελθόν, στο μέλλον ή σε γενικές καταστάσεις, όπως «Και την προηγούμενη φορά που βγήκες ήπιες πάρα πολύ», «Άργησες να γυρίσεις, δε διορθώνεσαι εσύ» ή «Κανένας από τους συμμαθητές σου δεν κάνει αυτά τα πράγματα», δεν λειτουργούν.

Τι δεν είναι όριο;

Όριο δε σημαίνει περιορισμός, υπερβολικός έλεγχος, πίεση, ούτε στέρηση της ελευθερίας του παιδιού. Δεν είναι ούτε φωνή, απειλή ή απαγόρευση!

Σε καμία περίπτωση τα όρια δεν θα πρέπει να είναι «συγκεχυμένα», κάτι που υποδεικνύει μεγάλη εμπλοκή μεταξύ των μελών της οικογένειας. Για παράδειγμα ο πατέρας να γνωρίζει με αναλυτική λεπτομέρεια τι γίνεται στη ζωή της κόρης του. Ίσως και να λαμβάνει αποφάσεις για εκείνη χωρίς να του έχει ζητηθεί.

Παράλληλα, δεν θα πρέπει να είναι «ακραία», δηλαδή υπερβολικά αυστηρά και χωρίς διαπραγματεύσεις, όπως όταν ένας γονέας δεν αφήνει την κόρη του να πάει στην 3μερη εκδρομή με το σχολείο, γιατί δεν θέλει να κοιμηθεί με άλλα άτομα.

Ακόμη, τα όρια δεν χρειάζεται να είναι ούτε πολύ ανοιχτά, γιατί έτσι δεν υπάρχει προστασία, ασφάλεια και συνοχή στα μέλη της οικογένειας, ούτε και πολύ κλειστά, κάτι που θα στερεί από το παιδί την επικοινωνία και την ανταλλαγή πληροφοριών με τον έξω κόσμο.

Συμπερασματικά, οι γονείς δεν πρέπει να επιδιώκουν την τυφλή υπακοή του παιδιού, μη επιτρέποντας του να εκφράσει κανένα συναίσθημα, την πλήρη δηλαδή εξάρτησή του από αυτούς..

ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΥΓΙΩΣ ΟΡΙΟΘΕΤΗΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s