Συνέντευξη: Ο Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος μιλάει για όλα…

33707839_2092905687405119_3290791164667494400_n

Συνέντευξη του Αντιπροέδρου της ΔΗΜ. Τ.Ο Νέας Δημοκρατίας Νέας Φιλαδέλφειας – Ν. Χαλκηδόνας Κωνσταντίνου Κωνσταντόπουλου.

1. Ποιος είναι ο λόγος που ασχοληθήκατε τα τελευταία χρόνια με την τοπική οργανωση της Νέας Δημοκρατίας στην πόλη μας;

Από μικρός είχα μέσα μου το μικρόβιο της πολιτικής. Σαν φοιτητής υπήρξα μέλος μιας ανεξάρτητης ομάδας Ευρωπαίων φεντεραλιστών, που πίστευε στην ενοποίηση και ομοσπονδοποίηση της Ευρώπης. Το 2015 όταν η πορεία της χώρας μας -όποια και αν είναι αυτή- στην Ευρώπη άρχισε να αμφισβητείται αποφάσισα να δραστηριοποιηθώ και να παλέψω για τις ιδέες μου που κινδυνεύουν. όταν είδα ότι στην Νέα Δημοκρατία υπήρξε υποψηφιότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη, συσσρατεύτηκα αμέσως μαζί του διότι πίστεψα ότι ήταν αυτό που χρειάζεται η χώρα για να ξεφύγει από τον λαϊκισμό, την αναξιοκρατία και τα ψέματα. Έτσι, μου προτάθηκε να ασχοληθώ με την Τοπική Οργάνωση της Νέας Δημοκρατίας της περιοχής μας.

2. Τι είναι αυτό που πιστεύετε ότι έχει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και δεν το έχει ο Αλέξης Τσίπρας

Η διαφορά των δύο αυτών έγκειται αφ’ ενός στην πολιτική διάσταση των απόψεων τους για την ανάπτυξη της χώρας (φιλελεύθερος ο ένας, ότι να’ ναι ο άλλος) και στο γεγονός ότι ο Τσίπρας έχει δείξει μεγάλη ανακολουθία θέσεων – πράξεων. Βέβαια και ο Μητσοτάκης στο κόμμα του έχει βαρίδια που πρέπει να ξεφορτωθεί σιγά-σιγά. Πιστεύω όμως ότι κάνει μεγάλη προσπάθεια στο να αλλάξει σελίδα η Νέα Δημοκρατία.

3. Ποια η γνώμη σας για τις Δημοτικές Εκλογές του 2019 στην Νέα Φιλαδέλφεια και την Νέα Χαλκηδόνα;

Το θέμα των Δημοτικών Εκλογών στην Νέα Φιλαδέλφεια και την Νέα Χαλκηδόνα είναι πολύπλοκο. Από την μία υπάρχουν οι ανθρώπινες φιλοδοξίες που αυξάνουν τον αριθμό των υποψηφίων, και από την άλλη αμφισβητείται η ικανότητα των περισσοτέρων υποψηφίων έτσι ώστε οι ψηφοφόροι να δείχνουν την δυσαρέσκεια τους με αποχή ή ψήφο διαμαρτυρίας. Επίσης οι πολιτικές «κολοτούμπες» -επιτρέψτε μου τον όρο- υποψηφίων τους κάνουν αναξιόπιστους. Πως γίνεται ο Χ υποψήφιος να αποζητά το χρίσμα από οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα; Δεν υπάρχουν ιδεολογίες; Δεν υπάρχουν αρχές; Ακούστηκε ότι θα είμαι και εγώ υποψήφιος Δήμαρχος, λόγω των συνθηκών όμως της εργασίας μου – και όχι ότι δεν μπορώ να προσφέρω- ξεκαθαρίζω ότι δεν θα είμαι υποψήφιος Δήμαρχος. Εξάλλου, υπάρχει άνθρωπος που εξελέγη για ακόμα μια φορά στο Διοικητικό Συμβούλιο της Τοπικής μας Οργάνωσης, ασχολείτο χρόνια με τα Δημοτικά, είναι έμπειρος, ικανός, άξιος, τίμιος και σταθερός στις απόψεις του, και το κυριότερο αγαπητός στην πόλη. Αυτόν το άνθρωπο θα τον υποστηρίξω και εγώ όταν έρθει η ώρα με όλες μου τις δυνάμεις.

4. Υπάρχει κάτι που σας έχει ενοχλήσει στις πολιτικές συνεργασίες σας;

Γενικότερα με ενοχλούν οι τυχοδιωκτικές αλλαγές θέσεων στην πολιτική. Αυτό δυστυχώς συμβαίνει και στην περιοχή μας. Με ενοχλεί το γεγονός ότι θίγονται ανθρώπινες υπολείψεις, έχει χαθεί η καλοσύνη και η εσωτερική ισορροπία των ανθρώπων. Έτσι ο μέχρι χθες φίλος ή συνεργάτης, μετατρέπεται σε μισητό εχθρό. Με ενοχλεί επίσης που κάποιοι νομίζουν ότι είναι -χωρίς να είναι- το κέντρο του κόσμου, που πιστεύουν ότι αυτοί και μόνο κανονίζουν και κινούν τα νήματα, λες και οι υπόλοιποι είναι «πρόβατα», πλέον όμως αδιαφορώ σε τέτοιες συμπεριφορές και τις αφήνω στην άκρη.

Τελικά τα άρθρα της ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ έπιασαν τόπο

 

Στο φύλλο Απριλίου 2018, κάναμε ένα φωτορεπορτάζ  με το πρόβλημα της καθαριότητας στην πλατεία της περιοχής Νησίδα, τα ξερά χόρτα και τα αγριόχορτα είχαν φτάσει το ένα μέτρο, πραγματικά,  ήταν σαν να είσαι στον Αμαζόνιο…

Ξαφνικά και ενώ κυκλοφόρησε η εφημερίδα μας , η πλατεία καθαρίστηκε, έφυγαν τα ξερά χόρτα και τα αγριόχορτα… άσε που μάζεψαν και τα σκουπίδια από τους κάδους απορριμμάτων …  μαγικό; 

Τελικά η Διοίκηση του Άρη Βασιλόπουλου… θέλει την ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ της…

Τα συμπεράσματα δικά σας!

Η φωτογραφίες είναι ΠΡΙΝ το φωτορεπορτάζ και ΜΕΤΑ την κυκλοφορία της εφημερίδας. Συνέχεια

Αθλητικό πάρκο μετατράπηκε η Πλατεία Πατριάρχου

σσσσσ

Από ότι είδαμε, η πλατεία Πατριάρχου μετατράπηκε σε αθλητικό πάρκο… για στρουμφάκια!

Κα στα σοβαρά τώρα… σας ενημερώνουμε ότι πλέον στα πεζοδρόμια της πλατεία Πατριάρχου δεν μπορούν:

1. Να κινούνται άτομα με αναπηρικά καροτσάκια
2. Να κινούνται άτομα με προβλήματα όρασης
3. Να κινούνται μαμάδες ή μπαμπάδες με τα καροτσάκια των παιδιών τους
4. Να κινούνται άτομα άνω των 1,40 ύψος

Αυτά δεν τα λέμε εμείς, όποιος δει τις φωτογραφίες που τραβήξαμε από την πλατεία Πατριάρχου, αυτό θα καταλάβει. Και ρωτάμε απλά και όμορφα, με τα μονόζυγα (όπως βλέπετε) και τα κολονάκια που έβαλε η Διοίκηση του Άρη Βασιλόπουλου, πως θα περάσει από εκεί αναπηρικό καρότσι, καρότσι μωρού, άνθρωπος με πρόβλημα όρασης;

Και να μην μας πει κάποιος ότι όλα αυτά έγιναν για να μην παρκάρουν τα μηχανάκια, γιατί από ότι βλέπετε και στην φωτογραφία πιο κάτω, όλα τα μηχανάκια παρκαρισμένα στο πεζοδρόμιο είναι.

Τα μόνα τυχερά τελικά είναι τα στρουφάκια που βρήκαν αθλητικό πάρκο και μονόζυγο για να γυμνάζονται….Ένας Θεός ξέρει μόνο, ποιος είχε αυτή την φαεινή ιδέα…Τα συμπεράσματα βγάλτε τα μόνοι σας…

ΑΛΛΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΚΙ ΑΛΛΟ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΟΣ

11214047_1011276312270611_1005725841175524340_nΓράφει ο Χρήστος Τριανταφύλλου

(Διευθυντής Εκδόσεων “Περίπλους” – Πρόεδρος Συνδέσμου Μικρασιατών Ν.Φ – Ν.Χ)

Αποτελεί συνήθεια των τελευταίων χρόνων ο κυβερνητικός λόγος στα ΜΜΕ να μεταμφιέζεται σε αντιπολιτευτικό.

Με άλλα λόγια όταν ο δημοσιογράφος ρωτά τον υπουργό ή το στέλεχος του κυβερνητικού κόμματος για τα προβλήματα της χώρας, οι απαντήσεις να είναι δεοντολογικές, δηλαδή τι θα έπρεπε να γίνει.

Τους ακούς και σου έρχεται να φωνάξεις: «Τι μας τα λέτε, κάντε τα!»

Το τι πρέπει να γίνει θα μας το πει η αντιπολίτευση , που θα περιοριστεί το «τι πρέπει» ακριβώς γιατί ως αντιπολίτευση δεν έχει εκτελεστική δυνατότητα παρά μόνο τη δυνατότητα του να ασκεί κριτική.

Φαίνεται όμως πως οι σύμβουλοι επικοινωνίας έχουν πει στους κυβερνητικούς ότι άμα ο πολίτης ακούει εκείνα που πρέπει να γίνουν ηρεμεί, τουλάχιστον αναλογιζόμενος πώς έχει ο πολιτικός αντίληψη της πραγματικότητας. Όμως οι πολίτες με όσα έχουν δει τα μάτια τους τα τελευταία χρόνια δεν εφησυχάζουν όπως άλλοτε.

Θέλουν ο δημοσιογράφος να πει στον κυβερνητικό πολιτικό, «καλά τα λέτε, κάντε τα λοιπόν!» Συνέχεια

«Γκέμμα» του Δ. Λιαντίνη Σκέψεις για ένα εμβληματικό βιβλίο

cebaceb1cebdceb1cebaceb7cf83Γράφει ο Χάρης Κανάκης

Συνθέτης, Πιανίστας, μέλλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών Ε.Ε.Μ.

Διαβάζοντας το εμβληματικό του σύγγραμμα με τίτλο «ΓΚΕΜΜΑ», αισθάνεσαι πως ένας τυφώνας ρητορικής με θεματική ολόκληρη την ιστορία της ανθρωπότητας, της Τέχνης και της φιλοσοφίας, από την «Γένεση» έως τις θεωρίες των κβάντων και της σύγχρονης επιστήμης, σε έχουν κτυπήσει ανελέητα καθώς οι σελίδες διαδέχονται η μία την άλλη σε ένα βιβλίο που άνετα θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε «ποταμό».

Ο λόγος και η γλώσσα του συγγραφέα ακροβατούν μεταξύ του ποιητικού λόγου, της λογοτεχνίας αλλά και του επιστημονικού δοκιμίου. Ύφος λεξιλόγιο και τεχνικές γραφής εναλλάσσονται με μαεστρία και δυναμισμό κάνοντας το τελικό αποτέλεσμα μια αναγνωστική εμπειρία. Τα ερωτήματα που θέτει ο συγγραφέας στον αναγνώστη είναι τα περισσότερα χωρίς απάντηση και οι απαντήσεις που δίνει ο ίδιος τελικά είναι αφορμή για νέα χαοτικά ερωτήματα. Συνέχεια

Αναγκαία – όσο ποτέ άλλοτε- μια νέας μορφής παλιγγενεσία

%cf%87%ce%b1%cf%81%ce%b7%cf%83-%cf%84%cf%83%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%b1%cf%83

Γράφει ο Χάρης Τσούλας

(Φιλόλογος)

 

Πριν από λίγο διάστημα γιορτάσαμε, όπως κάθε χρόνο, την 25η Μαρτίου. Την ημέρα που σηματοδοτεί την επέτειο της Εθνικής Εξέγερσης του 1821 , της Επανάστασης που οδήγησε στο να αποτιναχτεί μετά από τεσσερισήμισι αιώνες ο οθωμανικός ζυγός και όλα όσα τον συνόδευαν: Η ανελευθερία, η υποτέλεια ο σκοταδισμός σε όλα τα επίπεδα, κοινωνικά, ηθικά, οικονομικά, εκπαιδευτικά, θρησκευτικά. Η πορεία προς την διαμόρφωση του νέου ελληνικού κράτους εντός της ιστορικής του επικράτειας οδηγούσε σε μια ολότελα νέα εποχή. Αποτελούσε αναμφίβολα μια καθολική αναγκαιότητα και πανεθνική επιθυμία που επιτέλους δικαιωνόταν.

Ας μου επιτραπεί το να παραλληλίσω την σημερινή κατάσταση κατά κάποιον τρόπο με αυτή που επικρατούσε την περίοδο 1453-1821. Σαφώς αξίζει να αναφερθεί πως τώρα ζούμε σε ανεξάρτητο κράτος, υπό καθεστώς Δημοκρατίας. Συνέχεια

Η Λίμνη του Άλσους μας

WP_LINOS_003

Γράφει ο Λίνος Κουντουράς

(Μηχανολόγος Μηχανικός, Δημοσιογράφος)

Ένα θαυμάσιο χώρο έχουμε κοντά μας, σε αντίθεση με άλλους πιο άτυχους Δήμους. Έναν χώρο που θα έκανε ευτυχισμένους τους περίοικους, αλλά δεν φαίνεται να το συνειδητοποιούμε βελτιώνοντάς τον για να γίνει ο Παράδεισος της Αθήνας.

Είναι το Άλσος μας με τη Λίμνη του. Δυστυχώς και αυτά τα υποβάθμισαν συνεχώς οι … α-διάφοροι Δήμαρχοί μας. Δεν είναι κρίμα;

Θα σας πω λοιπόν τι θα μπορούσε να γίνει σε αυτόν τον θαυμάσιο χώρο και ας αποφασίσουμε ως Δημότες αν τον θέλουμε, όπως είναι σήμερα ή θα τον θέλαμε, όπως τον ονειρεύομαι.

1. Σημαντική αναδάσωση του Άλσους από Δημότες, που με τα παιδιά τους θα φυτέψουν ένα-δύο δεντράκια και θα τα … υιοθετήσουν ποτίζοντάς τα και προσέχοντας την ανάπτυξή τους. Αυτό μηδενίζει το κόστος και διαμορφώνει μια θετική κοινωνική αντίληψη για παιδιά και γονείς. Συνέχεια

Μεταναστευτικό! Ένα ακανθώδες πρόβλημα!

ΤΣΟΥΚΑΣΓράφει ο Γιώργος Τσούκας

Παρατηρούμε, ιδιαίτερα την τελευταία 10ετία, ένα ζήτημα που όσο περνάει ο καιρός γίνεται ολοένα και πιο περίπλοκο !

Χιλιάδες μετανάστες για διάφορους λόγους έρχονται παράνομα και ανεξέλεγκτα στην χώρα μας επιδιώκοντας ένα καλλίτερο αύριο.

Θα μου πείτε είναι κακό αυτό; Σε όλες τις εποχές οι άνθρωποι, όταν δεν μπορούσαν να επιβιώσουν στην πατρίδα τους, αναζητούσαν μια καλλίτερη ζωή σε άλλες χώρες.

Το κάναμε και εμείς στην δύσκολη μεταπολεμική περίοδο, παλαιότερα στην Μικρασιατική καταστροφή και τώρα με την κρίση.

Όμως υπάρχει μια βασική διαφορά!

Άλλο η συντεταγμένη μετανάστευση και άλλο η κατά κύματα παράνομη είσοδος σε μία χώρα χιλιάδων ανθρώπων με διαφορετική κουλτούρα, θρησκεία, ήθη και έθιμα, κατά πλειοψηφία ανεπάγγελτων που αδυνατούν να ενσωματωθούν σε μία κοινωνία με διαφορετικές δομές και αξίες.

Οι άνθρωποι αυτοί, συμπαθείς μέσα στην δυστυχία τους, ηθελημένα γκετοποιούνται αφού οι περισσότεροι αρνούνται να ενσωματωθούν σε μία δυτικού τύπου κοινωνία που πόρω απέχει από τις δικές τους συνήθειες και πιστεύω.

Η από μόνη της εκρηκτική αυτή κατάσταση επιδεινώνεται με την οικονομική κρίση που μαστίζει την τελευταία επταετία την χώρα μας, με την ανύπαρκτη ή στην καλλίτερη περίπτωση σε εμβρυακή μορφή μεταναστευτική πολιτική αλλά και το μεγάλο δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε ως έθνος.

Φθάνουμε δηλαδή στο σημείο σε αρκετά μέρη της πατρίδας μας, οι μετανάστες να είναι περισσότεροι από τους ντόπιους αλλοιώνοντας κατ’αυτό τον τρόπο την ελληνικότητα της περιοχής.

Ανθρωπιστικό, κοινωνικό, οικονομικό και εν τέλει εθνικό λοιπόν το πρόβλημα της χώρας μας που κατάντησε μια τεράστια «αποθήκη» ψυχών χωρίς παρόν και μέλλον!!!

Αναγκαία πλέον όσο ποτέ η χάραξη μιας πολιτικής που θα έχει σκοπό να συγκεράσει τον ανθρωπισμό με το δημόσιο συμφέρον απαιτώντας με κάθε τρόπο από τους εταίρους μας στην Ε.Ε. σε συνεργασία με τις άλλες χώρες που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα, άμεσες και βιώσιμες λύσεις!!!

Πορτοκάλια και νεράντζια

WP_LINOS_003Γράφει ο Λίνος Κουντουράς

(Μηχανολόγος Μηχανικός, Δημοσιογράφος)

Το Χειμώνα στις γειτονιές, με τα φυλλοβόλα δέντρα να φαντάζουν σαν ξερά και πεθαμένα, οι καταπράσινες νεραντζιές στους δρόμους με τα πορτοκαλόχρωμα νεράντζια τους, είναι μια ευχάριστη εικόνα για τους περιπατητές. Όμως το όμορφο σκηνικό των δρόμων μας χαλάει, από νεράντζια που πεσμένα κάτω, πατημένα συχνά από αυτοκίνητα ή πεζούς, λερώνουν δρόμους και πεζοδρόμια, αναγκάζοντας τους υπαλλήλους της δημοτικής καθαριότητας να πασχίζουν καθημερινά για την απομάκρυνσή τους.

Αναρωτήθηκα εδώ και χρόνια γιατί δεν μπολιάζουν τις νεραντζιές των δρόμων, ώστε τα πεζοδρόμιά μας να είναι γεμάτα πορτοκαλιές ή λεμονιές και ρώτησα έναν αρμόδιο της τότε Δημοτικής Αρχής. Με κοίταξε περίεργα και μου είπε: «Θα τα κλέβουν» ! Συνέχεια

Braindrain: Η ιδιότυπη “γενοκτονία” της εποχής μας

%cf%87%ce%b1%cf%81%ce%b7%cf%83-%cf%84%cf%83%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%b1%cf%83

Γράφει ο Χάρης Τσούλας

(Φιλόλογος)

Ένα σημαντικό ζήτημα που απασχολεί κάθε νέο άνθρωπο της γενιάς μου, αλλά και των νεότερων γενεών, είναι το λεγόμενο “brain drain”: Σε ελεύθερη μετάφραση η “φυγή μυαλών”, με άλλα λόγια η εξαναγκασμένη μετανάστευση νέων επιστημόνων στο εξωτερικό προς αναζήτηση καλύτερων συνθηκών εργασίας. Ή, για να το θέσω και πιο σωστά, σε αναζήτηση πραγματικής εργασίας.

Η μετεγκατάσταση στο εξωτερικό για σπουδές ή για εργασία πάντοτε υπήρξε ως δυνατότητα επιλογής. Στα χρόνια της κρίσης πέρα από δυνατότητα, για πολλούς ανθρώπους ειδικά νεαρής ηλικίας, έχει φτάσει να αποτελεί μονόδρομο.

Τα στοιχεία είναι αμείλικτα και μιλούν από μόνα τους: Περίπου 500.000 άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει την Ελλάδα από το 2008 και μετά σε αναζήτηση καλύτερης εργασιακής τύχης σε χώρες του εξωτερικού. Άνθρωποι παραγωγικών ηλικιών (18-35), πτυχιούχοι Ανώτερων και Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων είναι κάποια από τα στοιχεία του προφίλ όσων αποτολμούν να κάνουν το συγκεκριμένο βήμα στην ζωή τους. Σύμφωνα με την οργάνωση “Brain Gain” -η οποία κάνει έρευνες για το πώς μπορεί να αποφευχθεί αυτή η διαρροή μυαλών στο εξωτερικό- 6 στους 10 νέους που εγκατέλειψαν την χώρα μας το έκαναν από το 2011 και μετά ενώ οι περισσότεροι από αυτούς σχεδιάζουν να επιστρέψουν πίσω μακροπρόθεσμα (από 5 χρόνια μετά το νωρίτερο έως όταν εγκαταλείψουν τον επαγγελματικό τους στίβο το εργότερο). Όσοι ερχόμαστε σε επαφή με νέους ανθρώπους είτε μέσω κοινωνικών συναναστροφών, είτε λόγω επαγγελματικής ιδόιτητας βλέπουμε πως όλα αυτά αποτελούν ζοφερή πραγματικότητα. Συνέχεια