Η Λίμνη του Άλσους μας

WP_LINOS_003

Γράφει ο Λίνος Κουντουράς

(Μηχανολόγος Μηχανικός, Δημοσιογράφος)

Ένα θαυμάσιο χώρο έχουμε κοντά μας, σε αντίθεση με άλλους πιο άτυχους Δήμους. Έναν χώρο που θα έκανε ευτυχισμένους τους περίοικους, αλλά δεν φαίνεται να το συνειδητοποιούμε βελτιώνοντάς τον για να γίνει ο Παράδεισος της Αθήνας.

Είναι το Άλσος μας με τη Λίμνη του. Δυστυχώς και αυτά τα υποβάθμισαν συνεχώς οι … α-διάφοροι Δήμαρχοί μας. Δεν είναι κρίμα;

Θα σας πω λοιπόν τι θα μπορούσε να γίνει σε αυτόν τον θαυμάσιο χώρο και ας αποφασίσουμε ως Δημότες αν τον θέλουμε, όπως είναι σήμερα ή θα τον θέλαμε, όπως τον ονειρεύομαι.

1. Σημαντική αναδάσωση του Άλσους από Δημότες, που με τα παιδιά τους θα φυτέψουν ένα-δύο δεντράκια και θα τα … υιοθετήσουν ποτίζοντάς τα και προσέχοντας την ανάπτυξή τους. Αυτό μηδενίζει το κόστος και διαμορφώνει μια θετική κοινωνική αντίληψη για παιδιά και γονείς. Συνέχεια

Πορτοκάλια και νεράντζια

WP_LINOS_003Γράφει ο Λίνος Κουντουράς

(Μηχανολόγος Μηχανικός, Δημοσιογράφος)

Το Χειμώνα στις γειτονιές, με τα φυλλοβόλα δέντρα να φαντάζουν σαν ξερά και πεθαμένα, οι καταπράσινες νεραντζιές στους δρόμους με τα πορτοκαλόχρωμα νεράντζια τους, είναι μια ευχάριστη εικόνα για τους περιπατητές. Όμως το όμορφο σκηνικό των δρόμων μας χαλάει, από νεράντζια που πεσμένα κάτω, πατημένα συχνά από αυτοκίνητα ή πεζούς, λερώνουν δρόμους και πεζοδρόμια, αναγκάζοντας τους υπαλλήλους της δημοτικής καθαριότητας να πασχίζουν καθημερινά για την απομάκρυνσή τους.

Αναρωτήθηκα εδώ και χρόνια γιατί δεν μπολιάζουν τις νεραντζιές των δρόμων, ώστε τα πεζοδρόμιά μας να είναι γεμάτα πορτοκαλιές ή λεμονιές και ρώτησα έναν αρμόδιο της τότε Δημοτικής Αρχής. Με κοίταξε περίεργα και μου είπε: «Θα τα κλέβουν» ! Συνέχεια

Eντός παρενθέσεως (Βουρλών)

 

WP_LINOS_003Γράφει ο Λίνος Κουντουράς

Λίγο στο αστείο, έχω αναρτήσει στο Facebook μου, μία αναφορά στις μετονομασίες δρόμων, γνωστών εδώ και πολλές δεκαετίες με συγκεκριμένο όνομα, που άλλαξαν σε … Ελευθερίου Βενιζέλου.

Έβαλα μάλιστα και τις παρακάτω φωτογραφίες που δείχνουν το χάος που χαρακτηρίζει πολλές ενέργειες της Δημόσιας Διοίκησης της ξεχαρβαλωμένης  Πατρίδας μας.

Μήπως γι’ αυτό κύριοι της Δημοτικής μας Αρχής, θα έπρεπε να επαναφέρετε το κλασικό όνομα της κεντρικής πλατείας μας σε Πλατεία Πατριάρχου, απαλλάσσοντάς μας από τις μαρμαρόγλυπτες εξάρσεις (!!) κάποιων προηγούμενων; Συνέχεια

Κάτι τρέχει…

WP_LINOS_003Γράφει ο Λίνος Κουντουράς

Κάτι τρέχει εκεί στο parking του πρώην στρατιωτικού εργοστασίου της Νέας Χαλκηδόνας.  Κάτι μυστήριο, που με οδηγεί σε σκέψεις, ακόμα και πονηρές!

Πριν από χρόνια, τέσσερις Δημάρχους πιο πριν, μάθαμε ξαφνικά ότι ο Σκλαβενίτης ήθελε να του παραχωρηθεί αυτός ο χώρος για να τον κτίσει ως parking πελατών του.

Παρ’ όλη την εκτίμηση που είχαμε και μέχρι σήμερα έχω, ως μια – από τις λίγες – Ελληνικές επιχειρήσεις του κλάδου και μάλιστα πολύ σοβαρή, διαμαρτυρηθήκαμε, λέγοντας ότι αν μια επιχείρηση θέλει χώρο parking, ας αγοράσει έναν κοντά της. Δεν είναι λογικό να της παραχωρείται δημοτικός χώρος, και μάλιστα ένας από τους ελάχιστους που εξυπηρετεί τη στάθμευση δημοτών.  Το θέμα έκλεισε τότε εκεί και η … κατάληψη αποσοβήθηκε. Συνέχεια

Τα κακά και συμφέροντα

WP_LINOS_003Γράφει ο Λίνος Κουντουράς

Με κάθε αλλαγή Δημάρχου βλέπουμε περιέργως, χρόνια τώρα, τα ίδια πάντα … έργα. Σιντριβάνια, φανοστάτες, σιδερένια ή ξύλινα κάγκελα, τουβλάκια και πλαστικές κορύνες, είναι τα μόνα που συνηθίζονται, ενώ συχνά ο επόμενος Δήμαρχος χαλάει τα «Έργα» του προηγούμενου για να ξαναφτιάξει άλλα, λίγο διαφορετικά.

Ένα πρόσφατο παράδειγμα είναι το καλντερίμι που έκανε πρώην Δήμαρχος στην Πλατεία Πατριάρχου, και ας δυσκόλευε το βάδισμα και το οποίο ο σημερινός Δήμαρχος ξηλώνει για να διαμορφώσει τα σημεία αυτά όπως αυτός νομίζει.

Ο Δήμος, δηλαδή εμείς, πληρώσαμε βέβαια την προηγούμενη κατασκευή, ενώ ξαναπληρώνουμε τώρα τόσο την νέα όσο και το ξήλωμα.

Εξ ίσου πληρώσαμε και για τις εκατοντάδες κορύνες, που γέμισαν τον Δήμο μας, για να διευκόλυναν – δήθεν – την κυκλοφορία, ενώ στην ουσία την δυσχεραίνουν και τσαλαπατιούνται. Συνέχεια

Ας είμαστε ευγνώμονες

 

WP_LINOS_003Γράφει ο Λίνος Κουντουράς

Απίστευτο το τι συμβαίνει με τους μετανάστες σε κάποιους Δήμους, όπως της Λέσβου και της Χίου, που βιώσαμε φέτος, αλλά και πέρυσι στις διακοπές μας.

Ειδικά πέρυσι η κατάσταση ήταν σχεδόν εκτός ελέγχου. Χιλιάδες πρόσφυγες στο Λιμάνι ξαπλωμένοι καταγής, με τα μωρά τους να κοιμούνται πάνω σε κομμάτια από χαρτοκιβώτια, μέσα στον ήλιο του καταμεσήμερου.

Άλλοι έρχονταν περπατώντας 40 και πλέον χιλιόμετρα στην καυτερή άσφαλτο και την αφόρητη ζέστη. Αξιοθαύμαστοι οι Μυτιληνιοί προσπαθούσαν να βοηθήσουν όσο μπορούσαν με φαγητό και αποδεχόμενοι όσες δυσκολίες προέκυπταν από τη ξαφνική επέλαση τόσων ξένων, λέγοντας: «Και οι δικοί μας το 22 ήρθαν με όσα φορούσαν και μια εικόνα στο χέρι.

Έχουμε υποχρέωση να βοηθήσουμε στη μνήμη των προγόνων μας». Συνέχεια